1. Hidra

zmajevi

Iz marsovskog okna rudnog, Danicu zvezdu gledam

Strah mi sećanje budi, na njenu gustu atmosferu

Al srce okupano ugljem u ljubav ne gubi veru

Maštam da nežno mazim, vratova onih sedam.

 

Zagrljaju krljušti ugljene željan sam da se predam

Po cenu da časom pregorim vrelinom što nema meru,

Da nokti kaljene lavom sa leđa kožu mi deru,

Da sedam se vatrenih usta sliju u poljubac jedan.

 

Kćeri Vulkana plemenitog, za druge si biće iz pakla

U svetu tvoje topline, život čovečji je igra

Tananim pokretom repa, sve lomiš poput stakla.

 

Gospo Venerinog mora, sa telom kao vidra

Boginjo ognja i lave što si mi srce pomakla,

S uzdahom ime ti šapćem, drhtim kad kažem: hidra

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s